Kruiningen (Polder-van) of Kruiningsche-Polder, pold. in het eil. Zuid-Beveland, prov. Zeeland, arr., kant. en distr. Goes, gedeeltelijk gem. Kruiningen, gedeeltelijk gem. Krabbendijke-en-Nieuwlande; palende N. W. aan de Moeren-van-Vlake, N. O. aan den Tolseinde-polder en aan het verdronken land van Zuid-Beveland, O. aan den Nieuwlande-polder en den Oud-Krabbendijke-polder, Z. O. aan den Oost-Hinkelsche- of Onze-Vrouwen-polder, Z. W. aan de schorren tegen de Wester-Schelde.
Deze pold., welke reeds vroeg bedijkt is, beslaat, volgens het kadaster, eene oppervlakte van 1501 bund., van welke onder Kruiningen 1393 bund 96 v. r. 60 v. ell., waaronder 1393 bund. 53 v. r. 83 v. ell. schothaar land.
De Polder-van-Kruiningen wordt door eene sluis, op de Wester-Schelde, van het overtollige water ontlast. Het polderbestuur bestaat uit eenen Dijkgraaf en drie Gezworenen. uit het Aardrijkskundig woordenboek van A.J. van der Aa uit 1839 en volgende jaren
Terug naar beschrijving van Kruiningen